Myslisz, ze autor mysli o takich szczegolach? Daje bohaterce torebke, a w niej w odpowiednim momencie wszystko sie znajduje. A nawet o torebce nie pamieta, jak trzeba, to ta sie materializuje. Ja tak chce.
Świat fikcji
Chciałabym, żeby moje życie bardziej przypominało książkę. Albo film. Narrator nigdy nie dałby się nabrać na taką niedoróbkę w akcji jak gruźliczy atak kaszlu na poczcie, zakończony łzami, pełnym nosem i innymi atrakcjami. Każdy sensowny autor przemyślałby też zawartość mojej torebki, dzięki czemu nie jechałabym na zakupy bez portfela. Nie wspominając o wychodzeniu bez kluczyków do samochodu.
Fikcji proszę, fikcji.
Komentarze
uważaj byś nie trafiła do Mastertona albo jakiegoś harlequina ;-) W książkach zdarzają się gorsze rzeczy niż zapomnienie kluczyków. Wolałbym zapomnieć portfela niż być ściganym przez maniakalnych morderców i świrów zaklętych w ścianach albo przez odrodzonego i wściekłego Manitou
co tam masterton. a jakby to było 50 szarości greya???!!!11
(albo zmierzch?)
Dobra, przekonaliście mnie. Zamiast siorbać o fikcji, powieszę sobie na drzwiach kartkę "portfel, telefon, kluczyki, chusteczki, mózg".
Zuzanka, ale pomyśl - wychodzisz z domu o zmierzchu [nomen omen], bo WTEM jest to niezbędnie potrzebne dla rozwoju akcji, idziesz przez dziwnie opustoszałe miasto, latarnie pogasły, ale scenerię oświetla Tajemnicze Światło Zza Pagórka... I nagle otacza Cię banda głodnych zombie. "Móóóóózg... móóóóózg...!", jęczą, a Ty pogodnie: "Ojej, tak mi przykro, zostawiłam go w domu! Może weźcie chusteczki...?"
@Kerri, ja raczej jestem zafrasowaną i zawstydzoną Filifionką, więc "pogodnie" raczej odpada. Długie grzebanie w torbie, aż wreszcie z zażenowaniem stwierdzę, że jednak mózgu nie mam.
Skomentuj
Ten formularz jest chroniony przez reCAPTCHA. Obowiązują Polityka prywatności i Warunki korzystania z usługi Google.